Powroty

              Telewizor zazwyczaj działa na mnie usypiająco. Zasypiam zanim skończy się program, który oglądam. Potem, niestety budzę się. Słyszę szum aparatu, przez który Jurek oddycha ze względu na swoje bezdechy i ponownie nie mogę zasnąć. Zaczyna się wycieczka do łazienki i przeprowadzam się do małego pokoju. Zawsze czeka tam moja rozłożona wersalka i cisza. Czasem włączam cichutko muzykę, która ma mnie uśpić. Często, nie wiem skąd, bo nie robię tego świadomie, otwiera się we mnie obraz, czy obrazy z przeszłości. Krążę wówczas w tym dawno minionym świecie nawet kilka godzin, zanim zasnę ponownie. Dzisiaj też tak się stało, wstałam więc i zeszłam do komputera, aby to napisać. Film oglądałam w sypialni i zasypiałam na nim. Potem się rozbudziłam i szum Jurka aparatu wypłoszył mnie do mojego pokoju. Chwilę leżałam niby zmęczona, ale nie spałam. Po czym, ni stąd ni zowąd, znalazłam się w moim pierwszym zakładzie pracy. W młodości chyba tak nie miałam. Nie pamiętam, abym wracała do czasu minionego. Teraz zdarza się to coraz częściej. Wędrowałam już u dziadków pod lasem, w domu u Pani G., a dzisiaj moja pierwsza praca. Czy to o czymś świadczy?