Życzenia świateczne

           

Wpatrując się w betlejemski żłóbek dzielmy się radością płynacą z Jego obecności wśród nas.

Tej radości życzę Wam  z całego serca. Niech przywraca nadzieję dzisiejszemu światu, ożywia codzienność, obdarza innych poprzez uśmiech na twarzy, poprzez otwartość i życzliwość, poprzez wrażliwość na sprawy drugiego człowieka, poprzez zwykłą, najmniejsza nawet dobroć.

Niech narodzony Jezus obdarza łaskami i otacza opieką każdy dzień nadchodzacego  2022 roku.

Boże Narodzenie

                                            

To właśnie tego wieczoru,

gdy wiatr zimnym śniegiem dmucha

- w serca złamane i smutne,

cicha wstępuje otucha.

To właśnie tego wieczoru,

od bardzo wielu już wieków,

pod dachem tkliwej kolędy,

Bóg się rodzi w człowieku.

Radosnych i pogodnych Świąt Bożego Narodzenia!

Urodzinowe życzenia przyjmuję.

             Dzisiaj przyjmuję życzenia. Chciałabym zdrowia dla siebie i bliskich i spokoju na świecie. Z resztą poradzę sobie sama. 

To już sześćdziesiąt osiem lat.  Ale jestem stara. :-) :-)

Dekorowanie już czas zakończyć

              Ostatni tydzień, właściwie już niecały, bo cztery dni i wigilia. Czas pomału zacząć kończyć robienie dekoracji. Ja właściwie już zakończyłam. Oprócz tego co wcześniej pokazywałam, miałam w tym roku pęd do robienia choinek. Różnych. Pierwsza dopełniła dekorację na kominku. Wykonałam ją z włóczek nawiniętych na klej na stożku zrobionym z okładki czasopisma. Na czubku gwiazdka i kilka  czerwonych perełek tu i tam. Wypełniła zielenią  i dodała koloru całości.

                 Kolejne wykonałam na takim samym stożku , ale na biało.  Jedna z ręczników papierowych, druga z papieru z bardzo starej książki, takiego pożółkłego i koronek, tasiemek,  fragmentów firanek itd. Dodałam też trochę świecidełek, koralików, perełek. Tą białą wysoką dokupiłam. Okazuje się, że w sklepach są już przeceny niektórych świątecznych dekoracji i tak udało mi się dokupić białą choineczkę. Aniołek z masy solnej leżący z przodu to dzieło mojej córki sprzed dwudziestu chyba lat. Leżał w kartonie i teraz go wykorzystałam. Całość w tonacji biało czerwonej.

                I ostatni kącik z dekoracjami jest złoto biały. Cała złota kupiona. Obok udziergana z białej grubej włoczki, a właściwie to wykorzystany fragment rękawa naciągnięty na dużą, szeroką u dołu butelkę i owinięty złotym łańcuchem z gwiazdeczkami. No i dwie decoupadowe. Ta mała z aniołkami już ma swoje lata, a tą zewnętrzną zrobiłam wczoraj. 

                I w ten sposób mam w tym roku iście choinkowe święta. Jeszcze nie ma dużej, ale ta czeka na wnusie, które miały niedosyt przy dekorowaniu swojej i przyjdą zrobić też u babci, ale dopiero w czwartek.

               Choinki zatem są, niektóre nawet ośnieżone. Dzisiaj też śnieg dekorowł te naturalne w ogrodach, na zewnątrz. Nie wie ta pogoda jak się ustabilozować. Był śnieg, nie ma śniegu. Dzisiaj znowu jest, a co będzie na święta?

Elżbieta Rodzeń - " Życie do zwrotu"

            Książka o bardzo współczesnej tematyce. Historia opowiedziana przez trzech narratorów dotyczy rodzicielstwa, wielkim pragnieniu posiadania dziecka, zapłodnienia in vitro, stosunków pomiędzy rodzicami i dziećmi, aborcji i temu podobnych zagadnień. Wszystko to przedstawione w różnych aspektach i wpływie na poszczególne osoby tychże problemów. O zrozumieniu i akceptacji oraz o braku tolerancji w tym zakresie. O niedoskonałości prawa. Nic w życiu nie jest czarno białe. Przeczytałam jednym tchem, bo warto. Polecam.

Trzecia dawka przeciw covid.

 

                    Trzecia dawka, tym razem Pfizer, przyjęta. Oby skutecznie chroniła. Teraz idę robić pierniczki.

Magdalena Witkiewicz - "Srebrna łyżeczka"

       Jest to  opowieść o miłości, życiu, życiowych traumach i spojrzeniu na świat. Autorka podejmuje szereg trudnych problemów, ukazuje życiowe zakręty i bolesne przeżycia, tajemnice, brak szczerości,  popełniane błędy, trudne decyzje i ich konsekwencje, piękno prawdziwej, szczerej miłości, takiej jedynej na całe życie, zdradę, trudny proces wybaczenia, zaufanie, samotność, tęsknotę, trwanie w podjętej decyzji. Poprzez poznawanie  historii  Lidii, której matka zatraca się w alkoholizmie,  i jest obojętna na potrzeby jedynego dziecka, autorka przeprowadza nas przez wszystrkie te zagadnienia.  Fabuła jest prowadzona lekko, ale i dynamicznie. Niesie mądrość, inspirację i nadzieję. Zwykła codzienność i jej wszystkie odcienie. Daje do myślenia, pokazuje, że nie należy się poddawać, warto podjąć ryzyko i zawalczyć o swoje szczęście.  Każdy z nas popełnia błędy, ważne jest by umieć z nich wyciągać wnioski i walczyć o to, co tak naprawdę jest w życiu ważne. Polecam, książka na dwa długie zimowe wieczory.

" Zawsze można coś zrobić. Nie ma takiej sytuacji, z której nie byłoby wyjścia - powiedziała pewnie pani Irena. - Dopóki dwie osoby żyją, zawsze można naprawić relację. Ludzie nauczyli się, że teraz wszystko wyrzuca się do śmieci zamiast naprawiać. Kiedyś naprawiano, a teraz się nikomu nie opłaca. Ale to tylko pozornie się nie opłaca."