Starość sama w sobie nie czyni człowieka mądrzejszym.
Ona jedynie wzmacnia to, co było w nim zawsze. Dobry człowiek z wiekiem staje się łagodniejszy, a zawistny i złośliwy po prostu przestaje skutecznie ukrywać swoją naturę.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
-
Według ilości poświęcanego czasu na różne zajęcia, nie licząc oczywiście codziennych obowiązków, to wymieniłabym ogród, książk... -
Nie pamiętam takich upałów, że kiedykolwiek były, chociaż można mi zarzucić niepamięć, bo zapominam. Już minęła godzina dwudz... -
W przedszkolu wakacyjna, miesięczna przerwa, tydzień półkolonii zaliczony, rodzice w pracy, więc dobrze, gdy jest taka instytucja ... -
Ktoś chyba robił porządki w swoich książkach i oddał, a osoba obdarowana mi pożyczyła. Książka wydana w 1977 roku / były też wydan... -
Na portalu podlaskawiedzmapl przeczytałam kiedyś: Klątwa zdrowia czasami może pochodzić od samych rodziców. Tylko po to byś... -
Książka dla dzieci, o dziewczynce obserwującej wiejski świat wokół siebie w grudniowe, adwentowe dni, w czasach dzieciństwa ... -
Nie każda babcia jest seniorką, ale każda seniorka jest babcią, chyba że nie doczekała się w swoim życiu dzieci, ale c...
Wise words! Warm hugs.
OdpowiedzUsuń.
Coś chyba w tym jest.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam serdecznie :)
Bardzo mądry cytat, naprawdę coś w tym jest...
OdpowiedzUsuńPozdrawiam ciepło, Agness:)
Człowiek nie mądrzeje na starość, ale staje się ostrożny. Ernest Hemingway.
OdpowiedzUsuń