Pisałam, że to ostatni tydzień, a tymczasem były to ostatnie dni. Dzisiaj już wnusia jest w przedszkolu. Na razie tylko na cztery godziny. Takie przystosowywanie. Ponoć było jej super. A ja jestem chora. Przeziębienie, czy może jak kiedyś, puściły jakieś stresy. Wczoraj nawet nie mogłam jej przytulać, bo bałam się że ją mogę zarazić. Wiem, że będę ja czasem odbierała wcześniej. Mam już fotelik w moim aucie, ale to już będzie kolejny etap. Dla niej, ale też dla mnie.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
-
W sobotę byłam znowu na działce. Zakręciłam wodę, posadziłam tulipany, wypiłam kawę i delektowałam się ciszą i koloram...
-
Obok różnych miejsc przechodzimy, przejeżdżamy, mijamy codziennie, albo co jakiś czas i nie mamy pojęcia jakie historie kryją. Miejs...
-
No i po raz kolejny się na Panu Wiśniewskim nie zawiodłam. "Czy mężczyźni są światu potrzebni?" to trochę prowokująca ...
-
Książka trochę historyczna, trochę przygodowa. Australia, II połowa XIX wieku. Tygiel różnych narodowości. Skazańców z Europy wywi...
-
Co roku, mniej więcej o tej porze na naszym trawniku pojawiają się różne grzyby i grzybki. Jednym z nich jest czernidłak kołpak...
-
Listopadowa zaduma to czas szczególnej refleksji nad przemijaniem, kruchością ludzkiego życia oraz pamięcią o tych, którzy odeszli...

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz