Druga część opowieści o rodzinie Kanenbergów powstała kilkanaście lat po pierwszym tomie. Jest to nie tylko dalsza historia, ale też uzupełnienie wątków występujących w tomie pierwszym . Niektóre sekwencje są żywcem powtórzone, ale dzięki temu wchodzimy w historię bohaterów jak w spójną całość. Zaczyna się ona w latach trzydziestych XX wieku Ewa Sulima z córką Anielą przyjeżdża do Miasta. Ciągle nieobecny mąż Ewy wysyła ją tam z obawy przed narastającym zagrożeniem wojennym. Tam, otoczone obcością niemieckich mieszkańców, pełne lęku, niepewności i oczekiwania, próbują na nowo ułożyć sobie życie, ale wojna odbiera bezpieczeństwo po obu stronach. Ewa, kierowana instynktem macierzyńskim bierze pod swoje skrzydła porzuconego niemieckiego chłopca, któremu wojna odebrała rodzinę, dom, matkę i poczucie bezpieczeństwa. Ich losy zwiążą się na resztę życia, nie zawsze szczęśliwie. Kolejne pokolenie, siostry bliźniaczki, które wszystko dzieli, chociaż nie przeżyły koszmarów wojny, niosą w sobie ciężar przeszłości, samotność, niewypowiedziane tajemnice, lęki, konsekwencje dawnych wyborów.
To opowieść o nieustannej wędrówce w poszukiwaniu własnej tożsamości, o sile miłości zdolnej przetrwać najcięższe próby oraz o dziedzictwie, które nieuchronnie kształtuje kolejne pokolenia. To powieść obyczajowa z elementami historycznymi, pełna emocji, gdzie historia splata się z osobistymi dramatami. Tak samo jak pierwszy tom, polecam.
---
58 książka, 392/24.020
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz