Prawdę mówiąc, spodziewałam się po tej książce czegoś innego, chociaż nie potrafię określić czego. Po przeczytaniu pierwszych stron, myślałam, że będzie rozczarowaniem. Tymczasem...
O czym jest "Sierpień"? Jest to historia mieszkańców małej, polskiej wsi początku lat 70-tych. Jest to też historia rodziny z której wywodzi się para nastolatków u progu swojego dorosłego życia oraz ich przyjaciół i sąsiadów. Historia opisana dzień po dniu , w którym niby nic się nie zdarzyło, a jednak zdarzyło się tak wiele.
"Sierpień " to opowieść o zwykłej codzienności, o prostym życiu bez pośpiechu, bez internetu, a nawet powiedziałabym bez postępu technicznego. To sentymentalny powrót do lat mojej młodości, do tego co bezpowrotnie minęło.
" Jest ostatnia chwila przed długimi, mroźnymi wieczorami. Przed głuchą, cichą pustką zbyt szybko kończących się dni. Przed trudnym wstawaniem przy wygasłym piecu. Przed ciężkim paltem i spóźnionym przez śnieg autobusem do miasta."
"Sierpień" pachnie zbożem zbieranym z pola, rozgrzaną słońcem skórą, śliwkowym kompotem, drożdżówką z jagodami, pierogami. To ciepłe wieczory, przyjaźnie, młodzieńcza radość i beztroską, ale też obowiązki i praca. To pierwsze zakochania, a pomiędzy opisami głębokie rozważania, refleksje, myśli pełne mądrości o życiu, miłości, rodzinie, pracy. O tym co ważne. To książka, która pozostanie we mnie na dłużej.
To książka na sierpień, na wakacje, ale też na szare jesienne dni. Polecam
" Sierpień wzbudza poczucie straty.
Jest pożegnaniem lata, które nieuchronnie odchodzi i wróci dopiero za rok"
---
39 książka, 245/17.064
.jpg)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz